وبلاگ شخصی سيد علي موسوي باروق

نکته جالب توجه از حرف الله

اسم مبارک « اللَّه» متشکل از چهار حرف است هرگاه همزه را انداختي مي ماند « لِلَّهِ» که اشاره است به «وَ لِلَّهِ كُلُّ شَيْءٍ» يعني همه چيز از اوست و اگر لام را انداختي و الف را گذاردي « إِله» مي شود که اشاره دارد به « وَ هُوَ إِلهُ كُلُّ شَيْءٍ» هر چيزي به او موجود است و اگر لام و الف را انداختي «لَهُ» مي شود، «وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ » بازگشت هر چيزي به سوي اوست. و اگر لام از کلمه «لَهُ» انداخته شود، «هُ» باقي مي ماند «هُوَ» لفظي است که دلالت دارد بر سرچشمه عزت حضرت احديت و لفظ « هُوَ » مرکب است از دو حرف «هاء» و «واو». لفظ هاء، اصل است نسبت به واو، چون واو از اشباع ضمه هاء پيدا شده، پس در واقع «هُوَ» يک حرف است و دلالت دارد بر وحدت حضرت احديت.«وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»^[1]