2. قرآن به تدريح نازل مى‏شد و مسلمانان تمام افكار و عقائد و آداب و اخلاق و ازدواج و اقتصاد و سياست و روابط خودشان را با خداوند، با طبيعت، با همسر، با دوست و دشمن، با مردم و همسايه از آن مى‏گرفتند و آيات را سينه به سينه حفظ كرده و مى‏نوشتند و پيامبر اسلام و اهل بيت به حفظ آن اصرار داشتند و اكنون قرآن هائى كه در حوزه‏هاى مرزهاي دنياست با قرآن فعلى فرقي ندارد.

3. در قرآن هيچ گونه تضاد و تناقضى نيست در حالى كه در بافته‏هاى خنده آور ديگران تناقض است

4. آنچه امروز پخش شده و به خيال خود مثل قرآن را آورده‏اند و دشمنان اسلام در اينترنت مطرح كرده‏اند اين است: يا ايها المسلمون انكم لفى ضلال مبين الفاظ اين عبارت همگى از قرآن است، ولى معناى اين جمله اين است كه‏اى مسلمانان شما در گمراهى آشكارى هستيد!!! با كدام دليل مسلمانان در گمراهى هستند؟ كدام عقيده ما ضد عقل و علم است؟ كدام كتاب مثل قرآن طرفدار علم و فكر و تعقل و مشورت است؟ آيا فحش دادن با استمداد از الفاظ قرآن شبيه قرآن است؟

آيه ديگرى كه ساخته‏اند، اگر عطسه كرديد الله اكبر بگوئيد. اگر خميازه كشيديد به خدا پناه ببريد.آيا اين حرفها هم وزن سخن يك فرد تحصيل كرده معمولى هست، تا چه رسد كه هم وزن سخنان انبيا و خداوند باشد.

5. قرآن ميزان شناسايى روايات است كه هر روايتى كه سازگار نبود بايد از آن صرف نظر كرد، و لذا بايد خود آن متزلزل نباشد كه اگر ميزان خراب باشد چگونه ساير مطالب را با آن بسنجيم؟

6. قرآن سند تمام معارف و آخرين كلام از آخرين پيامبر است كه اگر تحريفى در آن باشد بايد سخنى يا پيامبر ديگرى براى اصلاح آن بيايد و تعبيراتى كه در قرآن داريم آن قول فصل است إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ[طارق/13].

آن كلام حق است إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلاَّ اللّهُ وَ إِنَّ اللّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكيمُ[[ل عمران/62].