نا امید نشوید

بسم الله الرحمن الرحیم
گفتم: خسته‌ام
گفت: "لاتقنطوا من رحمة الله" از رحمت خدا ناامید نشید (زمر/53)
گفتم: انگار، مرا فراموش کرده ای!
گفت: "فاذکرونی اذکرکم" منو یاد کنید تا یاد شما باشم (بقره/152)
گفتم: تا کی باید صبر کرد؟
گفت: "و ما یدریک لعل الساعة تکون قریبا" تو چه می‌دانی! شاید موعدش نزدیک باشه (احزاب/63)
گفتم: تو بزرگی و نزدیکیت برای منِِِ کوچک، خیلی دوره! تا آن موقع چه کار کنم؟

ادامه نوشته

ماه شعبان المعظم

فضیلت ماه شعبان ماه بسیار شریفی است، و به حضرت سید انبیا(ص) منتسب می‌باشد، و آن حضرت همه این ماه را روزه می‌گرفت، و روزه آن را به ماه رمضان متّصل می‌نمود،‌ و می‌فرمودند شعبان ماه من است، هر که یک روز از این ماه را روزه بدارد، بهشت بر او واجب می‌شود. از امام صادق(ع) روایت شده است: چون ماه شعبان می‌رسید حضرت زین‌العابدین(ع) اصحاب خود را جمع می‌کرد و می‌فرمود: ای اصحاب من، می‌دانید این چه ماهی است؟ این ماه شعبان است، و حضرت رسول(ص) می‌فرماید شعبان ماه من است، پس در این ماه برای جلب محبّت پیغمبر خود، و برای تقرّب به سوی پروردگار خویش،‌ روزه بدارید.

ادامه نوشته

بعثت - جهان درعصربعثت

1. زندگي در عربستان:61 درصد مردم عربستان شهرنشين و بقيه صحرانشين بودند. تنها سه شهر داشتند: مكه، مدينه، طائف.
دلخوشي‏هاي عرب، شتر، شمشير وشعر بود.
عربستان منطقه‏اي بود كه مورد طمع غارتگران بين‏المللي قرار نگرفت، چون نه محصول قابلي و نه مردم تسليم‏پذيري داشت.
تابع حكومتي نبودند جز شيخ قبيله كه همه كاره آنها بود و رسيدگي به كارهاي اجتماعي را بر عهده داشت.
تعصب كاملا حكومت مي‏كرد. ساير قبيله‏ها از نظر اين قبيله احترام و حقوقي نداشتند مگر با پيمان.

ادامه نوشته

آشنایی با امام کاظم(ع)

نامش كاظم(ع)بود. آن حضرت جنايات خلفا را مي‏ديد و خونِ دل مي‏خورد، امّا به دلايلي غيظش را فرو مي‏برد و ابراز نمي‏كرد.
نقش خاتم آن حضرت، "حسبي الله" و يك گل بود و بالايش هم هلالي بود. شايد گل رمز پيروزي و هلال رمز اميد به تكامل حركت كه بعد از 14 شب بدر مي‏شود باشد. جعفر مرتضي، نقش الخواتيم الائمّة(عليهم السّلام)،[ص35].
محدّثين نقل كرده‏اند كه بارها شب‏ها در مدينه امام كاظم(ع)داخل مسجد پيامبر(ص)مي‏شدند و سر بر سجده مي‏گذاشت و با صداي حزين و چشمان اشك بار اين كلمات را عرض مي‏كرد:عظم الذنب من عبدك فليحسن العفو من عندك يا أهل التقوي و يا أهل المغفرة[دلائل الامامة، ص149].

ادامه نوشته